Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Myślenice. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Myślenice. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 21 listopada 2019

Młodzi patrioci z Ośrodka dla dzieci niewidomych i słabo widzących


Wolne wtorki – to dobra okazja na aktywności niezwiązane z wykonywanym zawodem. Taki dzień można poświęcić na porządki, czy spacer z psem. W naszym domu to rzadkość. Większość wolnych wtorków poświęcamy na spotkania i szkolenia z różnych dziedzin, od patriotyzmu, przez pogadanki o zwierzakach, po pierwszą pomoc. Ostatni listopadowy wtorek również minął pod znakiem patriotycznych spotkań. Jako Strzelcy Rzeczypospolitej zostaliśmy zaproszeni do ośrodka dla dzieci niewidomych i słabowidzących w Krakowie. Dwie grupy – młodsza, z dzieciakami w wieku wczesnoszkolnym, po młodzież w wieku kilkunastu lat i więcej. Pierwszy temat: patriotyzm. I na wstępie spore zaskoczenie, bo tak wyedukowanych dzieciaków jeszcze nie spotkałam! Daty, ważne wydarzenia, czy pomysły na działania współczesnych patriotów. Oczytani (!), zaangażowani w dyskusję – w zasadzie sami poprowadzili spotkanie :) A w większości to były dzieci od 7 do 9 lat! Ze starszą grupą rozmawialiśmy na temat obronności. Znalazło się kilku pasjonatów militariów, którzy ze szczegółami poznawali sprzęt używany przez naszych strzelców, od łopatki piechoty, po ćwiczebne granaty i replikę broni. Każdy z uczestników miał okazję przymierzyć strzeleckie i wojskowe nakrycia głowy – rogatywki, berety, kapelusze, a nawet hełm i maskę przeciwgazową. 


Uczestnicy spotkań przygotowali dla nas zestaw pieśni patriotycznych, które wspólnie śpiewaliśmy. Nasze serca skradła Oliwia – swoim cudnym głosem i niesamowitym słuchem. M. in. Legiony, Ułani, czy Pierwsza Kadrowa.


Dzięki spotkaniu obie strony, zarówno słuchająca, jak i prowadząca, wiele się nauczyły. My – bo niesamowite były dzieciaki, którym coś zostało odebrane, ale za to dostały wiele innych darów. Patrząc na smutnych ludzi na ulicach chciałoby się potrząsnąć nimi i opowiedzieć o tych uśmiechniętych młodych patriotach, którzy mimo trudności z entuzjazmem wykorzystują wszystko, co otrzymują. Dzieci i młodzież – usłyszały o sprawach, o których rzadko kto z nimi rozmawia. Nie mówię o patriotyzmie, bo dla wielu osób to oni mogliby prowadzić spotkania i szkolenia, ale o możliwości zapoznania się z prawdziwym sprzętem i zadawania nurtujących ich pytań.




czwartek, 8 sierpnia 2019

75 rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego – akcenty powstańcze na Jurze



Pewnego dnia przypadkowo los rzucił nas w okolice Janowa na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej. Trasa tam-i-z-powrotem nigdy nas nie bawiła, więc trzeba było znaleźć w najbliższej okolicy ciekawe miejsca do odwiedzenia. Niebawem mieliśmy obchodzić rocznicę wybuchu PW, więc ten temat był zdecydowanie wiodący. Nasz wybór padł na Złoty Potok – miejscowość leżącą wprawdzie ponad 200 kilometrów od Warszawy, ale z samym powstaniem kojarzoną.

Bohaterami byli żołnierze Batalionu „Skała” - oddziału partyzanckiego Kedywu Okręgu Kraków Armii Krajowej, który został sformowany w pierwszych dniach sierpnia 1944 roku w ramach akcji „Burza”. Liczył ok. 500 osób. Jego nazwa pochodzi od pseudonimu dowódcy, majora Jana Pańczakiewicza ps. „Skała”. Zadaniem batalionu początkowo było wsparcie niedoszłego Powstania Krakowskiego, a następnie, na początku września, został skierowany do pomocy powstańcom warszawskich. Żołnierze stoczyli liczne potyczki i bitwy z niemieckim wojskiem i policją oraz wspomagającymi ich oddziałami ukraińskimi i rosyjskimi. Największą była bitwa pod Złotym Potokiem 11 września 1944 roku, po której dowództwo zrezygnowało z przebijania się do Warszawy i zarządziło odwrót. W czasie siedmiogodzinnej bitwy zginęło 12 partyzantów, utracono tabory i sprzęt łącznościowy. Straty po stronie niemieckiej wyniosły 68 zabitych i ok. 120 rannych. 

Pod tablicą wmurowaną przy wejściu do kościoła w Złotym Potoku, upamiętniającą żołnierzy Batalionu 'Skała" 

W późniejszym czasie batalion podzielił się na trzy samodzielne oddziały partyzanckie, które działały na północ od Krakowa. Rozwiązanie batalionu miało miejsce po wkroczeniu wojsk sowieckich 15 stycznia 1945 roku.


75 rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego obchodziliśmy również w Myślenicach - współorganizując uroczystości na Rynku (z zatrzymaniem ruchu i świecami dymnymi) oraz spotkanie z żołnierzem AK – majorem Januszem Kamockim ps. „Mamut”, który poprowadził prelekcję na temat zaplecza Armii Krajowej, bez którego żołnierze nie byliby w stanie walczyć. 
  

Z majorem Januszem Kamockim pod PW THERIOS w Myślenicach 


wtorek, 23 lipca 2019

Obóz Cichociemnych – wakacyjna przygoda dla dzieci i młodzieży


Dzięki inicjatywie Fundacji im. Cichociemnych Spadochroniarzy Armii Krajowej grupa 316 uczniów szkół podstawowych i ponadpodstawowych z całej Polski wzięła udział w fantastycznej wakacyjnej przygodzie pod znakiem legendarnych Cichociemnych w Janowie Lubelskim. Uczestnikami są dzieci i młodzież z Klubów Cichociemnych, rodziny skoczków oraz uczniowie o zainteresowaniach patriotyczno-sportowych. W programie obozów zawarte są m. in. elementy edukacji historycznej, propagowanie wartości mających na celu dbałość i kształtowanie odpowiedzialności za wspólne dobro, edukację ekonomiczną praz poprawę sprawności fizycznej młodych Polaków. 

Każdy z czterech turnusów trwa 11 dni, w czasie których, jak to stwierdził jeden z młodych uczestników: „nie ma czasu na zabawę, tyle jest zajęć”. Dwójka potomków „Przerwy” pojechała na turnus II, 12-22 lipca 2019. Byli najmłodszymi uczestnikami, więc niestety nie mogli brać udziału we wszystkich atrakcjach, nad czym bardzo ubolewali. Ale na pytanie, czy chcieliby pojechać do Janowa za rok, bez wahania stwierdzili, że TAK! Nawet pięćdziesiąt razy pod rząd ;) Oprócz Błażeja i Mikołaja w obozie uczestniczyło jeszcze 12 dzieci współpracujących z Klubem Cichociemnych działającym przy Kole Myślenice Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. 

Poniżej wymienię niektóre z zajęć zorganizowanych dla uczestników. Zestaw aktywności zmienia się z roku na rok, a nawet z turnusu na turnus. Dzięki kreatywności kadry każdy obóz jest niepowtarzalny i nie ma obawy, że będzie nudno. W programie znajdują się m. in.:
  • edukacja patriotyczno-historyczna,
  • zajęcia sportowo-obronne, np. nauka strzelania z broni krótkiej i długiej, samoobrona, wspinaczka, skoki z wieży pożarniczej, tyrolka, przeprawy wodne, bitwa łuczników,
  • elementy survivalu – np. budowanie szałasów, przepraw terenowo-bagienna,
  • wyprawy kajakowe, rowery wodne, kąpiel w wodach zalewu na wyznaczonym kąpielisku,
  • pierwsza pomoc przedmedyczna
  • ekonomia
  • techniki relaksacyjne
  • zwiedzanie laboratoriów wiedzy w Parku Rekreacji Zoom Natury
  • zajęcia plastyczne – piaskowa rzeźba, malowanie twarzy, nauka składania serwetek i robienia kwiatów z papieru, ozdabianie symbolami cichociemnych elementów garderoby i przedmiotów codziennego użytku
  • gry terenowe
  • wycieczki tematyczne – do muzeum kolejki leśnej oraz wyjazdy do miejsc pamięci
  • imprezy integracyjne – potupajki, ogniska, konkursy, koncerty
  • savoire vivre – nauka dobrego wychowania, nakrywanie do stołu, zachowanie przy stole






Każda grupa wybiera sobie patrona – jednego z cichociemnych. Na turnusie II była drużyna Ponurego, Zo, Zapory, Kotwicza, Łabędzia, Upłaza i Niedźwiadka. Kadra jest wymagająca, jak to niektórzy obozowicze stwierdzili „ostra”. Ale jak dopytałam o szczegóły, to stwierdziłam, że taka kadra to marzenie wszystkich rodziców. Zakaz samowolki, pilnowanie dyscypliny i bezpieczeństwa, a przy tym solidne zaangażowanie w sprawy swoich podopiecznych. A do tego godna pochwały kreatywność. Brawo!

Dziękujemy Fundacji za możliwość uczestniczenia naszych dzieciaków w tym projekcie oraz za udostępnienie zdjęć. Zachęcam do polubienia strony Obozu cichociemnych na fb: https://www.facebook.com/obozfundacjiCC/ 

Fot. dzięki uprzejmości Fundacji. 


czwartek, 24 listopada 2016

Jak powstaje reportaż?

...czyli Antoni Żychiewicz ps. „Przerwa” w radiowej Jedynce.

Reportaż radiowy powstaje w kilku etapach. Etap I to pomysł. Dziennikarka Polskiego Radia, pani Ewelina Karpacz-Oboładze, dostała zadanie: reportaż historyczny o Cichociemnych, czyli spojrzenie na jednego ze skoczków przez pryzmat jego rodziny. W trakcie poszukiwań bohatera trafiła na Cichociemnego – Żychiewicza. „To jest to!” pomyślała i przeszła do etapu II, czyli przygotowań. Nawiązała kontakt, umówiła się, zapoznała z poczynaniami rodziny „Przerwy”.


23 listopada 2016 to etap III, już bardzo konkretny - spotkanie z Ingardenami w Przychodni Weterynaryjnej THERIOS i nagrania. Tematyka reportażu dotyczyła Dziadka / Pradziadka Antoniego, ale była to historia widziana oczami rodziny. Były ulubione opowieści o wojennej miłości, było trochę o dylematach moralnych, mówiliśmy też sporo o naszych odczuciach i o ogromnym wpływie, jaki miały na kolejne pokolenia losy i decyzje przodków. Swoje 5 minut miał też Hajduk „Hulaj Dusza”, gończy polski Ingardenów, który zaprezentował kilka sztuczek i wykazał talent aktorski pokaszlując i prezentując cały arsenał swoich smutnych min.

Korzystając z okazji wizyty w Myślenicach prawdziwej dziennikarki z dalekiej Warszawy, udało się namówić Panią Ewelinę na spotkanie z uczniami Gimnazjum nr 1, szkoły, do której uczęszczają wnuczki Antoniego Żychiewicza i która aktywnie uczestniczyła w obchodach Roku Cichociemnych.

Teraz przed reportażem etap IV, czyli składanie wszystkiego w całość, etap V niecierpliwego wyczekiwania i etap VI – emisja gotowego dzieła w Polskim Radiu.

Więcej o Ewelinie Karpacz-Oboładze TUTAJ >>>
Reportaże Pani Eweliny TUTAJ >>>

Link do „naszego” reportażu niebawem :)


niedziela, 24 kwietnia 2016

Cichociemni w Myślenicach

Rok 2016 to Rok Cichociemnych – Spadochroniarzy Armii Krajowej. Jednym z miast związanych z tymi polskimi bohaterami są Myślenice. Mieszkał tu Bolesław Polończyk ps. „Kryształ”, a rodzinnie związani byli Antoni Żychiewicz ps. „Przerwa” i Stefan Bałuk ps. „Starba”. Z inicjatywy Przewodniczącej Gliwickiego Klubu Gazety Polskiej Marty Święcickiej, a zarazem córki „Przerwy”, organizacją obchodów Roku Cichociemnych zajął się Tadeusz Jarząbek, dyrektor myślenickiego Gimnazjum nr 1. Współorganizatorami byli: Adam Burzywoda z Fundacji „Szturman” i Gmina Myślenice. 

Projekt obejmował szereg działań, w których uczestniczyli uczniowie myślenickich gimnazjów: konkursy, warsztaty, zawody sportowe, spotkania z rodzinami. Uroczyste zakończenie obchodów miało miejsce 22 kwietnia 2016 roku i obejmowało zawody sportowo-obronne zorganizowane przez „Szturmana”, Mszę Św. w Sanktuarium Matki Bożej Myślenickiej i spektakl słowno-muzyczny przygotowany przez grupę „Anafora”. Centralnym punktem uroczystości było odsłonięcie tablicy upamiętniającej Cichociemnych, którego dokonali pułkownicy z Wojsk Specjalnych podtrzymujących tradycje Cichociemnych: płk Ryszard Pietras, zastępca dowódcy Komponentów Wojsk Specjalnych; płk Sławomir Drumowicz, dowódca Jednostki Wojskowej „Agat”, oraz ppłk Robert Kopacki, szef Sztabu Jednostki Wojskowej „Grom”. W uroczystościach brali również udział: Komendant 4 Wojskowego Obszaru Gospodarczego w Gliwicach płk Mirosław Molik, burmistrz Miasta i Gminy Myślenice Maciej Ostrowski, poseł RP Jarosław Szlachetka, rodziny Cichociemnych, Strzelcy Rzeczypospolitej, a także liczne grono uczniów i nauczycieli.

Tyle informacji telegraficznych. Jako współinicjatorka, a zarazem mama jednej z uczennic gimnazjum i wnuczka Cichociemnego, miałam przyjemność obserwować od samego początku działania uczniów i nauczycieli. Brałam udział w warsztatach, spotykałam się z młodzieżą, uczestniczyłam w prezentacjach i spektaklach, rozmawiałam z nauczycielami i organizatorami poszczególnych przedsięwzięć. I na każdym kroku rozpierała mnie duma, że te małe Myślenice udźwignęły ciężar tak ważnej z patriotycznego punktu widzenia imprezy.

Na szczególną uwagę zasługują działania Fundacji Byłych Żołnierzy i Funkjonariuszy Sił Specjalnych „Szturman”, poprzedzające główne uroczystości. Gra miejska i zawody sportowo-obronne na długo zostaną w pamięci młodzieży. O grze pisałam już wcześniej. Teraz czas na zawody. Pan Adam Burzywoda ze swoimi byłymi „specjalsami” zapewnili młodzieży kilka godzin wspaniałej, aktywnej rozrywki. Była sztafeta, chodzenie po linie, pierwsza pomoc, tor przeszkód z pełnym oporządzeniem wojskowym, strzelanie dynamiczne i rzut granatem do celu. Oprócz 18 drużyn szkolnych w zawodach brali udział harcerze z trzech drużyn harcerskich: „Watra”, „Awangarda” i gościnnie „Zodiak” z Hufca Kęty. Najlepszym podsumowaniem niech będzie wiadomość od jednej z mam, którą dostałam tuż po zawodach: Bardzo dziękujemy. Mój syn zachwycony, tego mu trzeba było. Dostał porządny zastrzyk, wrócił bez butów, ale szczęśliwy, a to jest najważniejsze.

Potem była uroczysta Msza Święta w intencji Cichociemnych koncelebrowana przez księdza proboszcza, Stanisława Makowskiego i księdza Mirosława Smyraka. Ksiądz Mirosław wygłosił okolicznościowe kazanie, kolejne mądre i bardzo aktualne słowa o Bogu, Prawdzie i Patriotyzmie.

Kolejny punkt programu: odsłonięcie tablicy poświęconej Bolesławowi Polończykowi ps. „Kryształ” i Antoniemu Żychiewiczowi ps. „Przerwa”. Mnóstwo gości: dowódcy wojsk Specjalnych, rodziny Cichociemnych, oficjele myśleniccy, przedstawiciele Parlamentu RP, dziennikarze, harcerze, strzelcy, nauczyciele, uczniowie... Wszystko w pięknej oprawie. Ceremoniał wojskowy, poświęcenie tablicy przez księdza proboszcza, przecięcie wstęgi, złożenie kwiatów. Na koniec Hymn Armii Krajowej. Uroczyście i z klasą.

Po odsłonięciu tablicy idziemy do Domu Parafialnego na część artystyczną. Są przemówienia i podziękowania, są nagrody w najważniejszych konkursach. I w końcu jest Anafora – grupa utalentowanej młodzieży myślenickiej z autorskim programem. Poezja tańca i słowa w muzycznej oprawie.
Archiwalne nagranie jednego z utworów wykonywanych przez Anaforę: "Tango na głos".

Myślenickie Gimnazjum jest jedną z tych szkół, które szczególnie dbają o patriotyczne wychowanie młodzieży. Na uwagę zasługuje świetna organizacja imprezy oraz zaangażowanie uczniów i nauczycieli. Zwycięzcy konkursów otrzymali cenne nagrody, ale najważniejsza jest wiedza o polskich bohaterach, którą wynieśli z tej żywej lekcji historii.

Na koniec kilka słów o głównym motorze myślenickich działań – Marcie Święcickiej, córce Antoniego, mamie autorki bloga. Bez jej determinacji i działań „kuluarowych” kształt całego cyklu działań nie różniłby się od wielu innych szkolnych projektów. Dzięki niej było tak, jak było. Działała w cieniu innych, ale systematycznie. Do ostatniej chwili trzymała rękę na pulsie eliminując problemy. Laurów nie zbierała, ale ci, co ją znają wiedzą, że nie chodzi o laury. To dzięki takim ludziom budowany jest kręgosłup moralny młodych Polaków...

Informacje i zdjęcia dostępne również na stronie Niezalezna.pl >>>







Ważne linki:
Gimnazjum nr 1 w Myślenicach, projekt Cichociemni >>>
Fundacja Szturman >>>
Sanktuarium Matki Bożej Myślenickiej >>>
Wojska Specjalne >>> 
Kluby Gazety Polskiej >>> 
Grupa Anafora >>>
Związek Strzelecki Rzeczypospolitej >>> 
Miasto i gmina Myślenice >>> 






 







sobota, 9 kwietnia 2016

Obchody Roku Cichociemnych w Myślenicach - Gra Miejska "Operacja Kryształ"

Kolejna atrakcja dla myślenickiej młodzieży z okazji Roku Cichociemnych miała miejsce 7 kwietnia 2016 roku. Była to gra miejska "Operacja Kryształ" zorganizowana przez Fundację Żołnierzy i Funkcjonariuszy Siły Specjalnych „Szturman”. Do pomocy zaproszeni zostali harcerze z drużyny "Awangarda" działającej przy Gimnazjum nr 1.

W biegu uczestniczyło 9 zespołów 4-osobowych. Gimnazjaliści mieli do wykonania liczne zadania sprawdzające ich wiedzę o Cichociemnych, ale też odczytywali zaszyfrowane wiadomości, układali puzzle z "Kryształem" i "Przerwą", rysowali Znak Cichociemnych i kreatywnie przedstawiali swoje zespoły. Pogoda w dniu imprezy była wprost wymarzona: wiosenne słońce dodatkowo uatrakcyjniło imprezę. 

Więcej o Fundacji "Szturman" TUTAJ >>> 
Strona Gimnazjum nr 1 w Myślenicach TUTAJ >>> 

Fotorelacja z Biegu poniżej: 




 




środa, 17 lutego 2016

Sukces literacki Karoliny Ingarden

W tegorocznym konkursie literacko-historycznym "Przeszłość nie jest krainą, którą tak łatwo opuścić - literackie wspomnienia z historii mojej rodziny" wzięła udział Karolina Ingarden, uczennica VI klasy szkoły podstawowej. W swojej pracy pt "Czy mogłabym zaprzyjaźnić się z Witkacym tak jak mój pradziadek?" opisuje trudne początki przyjaźni obu filozofów i historię kilku rodzinnych obrazów autorstwa Stanisława Ignacego Witkiewicza. Praca została bardzo dobrze przyjęta przez komisję i nagrodzona trzecim miejscem w kategorii szkoły podstawowe.

Organizatorzy podsumowują tegoroczną, niestety ostatnią edycję konkursu: 
Już po raz czwarty wypada napisać, że z olbrzymią przyjemnością przeczytaliśmy WSZYSTKIE PRACE, które nadesłaliście na nasz konkurs. Wybór nie był łatwy - otrzymaliśmy 141 prac w obu kategoriach: szkół podstawowych i gimnazjalnych. Po raz kolejny ocaliliście od zapomnienia to, c ulotne, czyli wspomnienia, które pielęgnowane są w waszych rodzinach od pokoleń! Dbajcie o nie, bo to niezwykłe skarby!.

Wyniki konkursu na stronie www.sp45.pijarki.pl

Dwa lata temu w drugiej edycji konkursu Julia Ingarden zdobyła pierwsze miejsce i był to start do kolejnych konkursów historycznych i kolejnych sukcesów. Więcej informacji TUTAJ >>>


środa, 4 listopada 2015

1 listopada - święto podróży sentymentalnych


Święto Wszystkich Świętych jest wielkim świętem wędrówek sentymentalnych. Już jako dziecko najwięcej anegdot rodzinnych omawianych było właśnie na cmentarzu. Każdy grób miał ich po kilka, czy nawet kilkanaście. Przychodziły same, wystarczyło nadstawić uszu. Zmieniło się to po przeprowadzce do przyjaznej, ale obcej Małopolski. Skończyły się spotkania rodzinne nad grobami, skończyło się nasłuchiwanie. Obok nas pojawiły się nasze dzieci, które nadstawiają uszu tak jak ja w ich wieku. Tylko o czym mam im opowiadać, skoro opowieści gliwickie nijak się mają do krakowskich?
Ale jednak poradziliśmy sobie. Pomógł nam niezawodny internet i trochę grzebania w historiach rodzinnych. Okazało się, że w okolicy do odwiedzenia jest tyle grobów, że trudno jest objechać wszystkie w tydzień, nie mówiąc o jednym dniu.

Reprezentacja myślenickich harcerzy na grobie "Kryształa"
W Myślenicach odwiedziliśmy w tym roku grób por. Bolesława Polończyka, ps. "Kryształ", cichociemnego, jednego z przyjaciół Dziadka Antoniego. Kraków to cała plejada Ingardenów i Radwańskich, jest też grób małej Krystynki, cioci autorki bloga, której nie było jej dane poznać... 
Na Salwatorze pochowany jest prof. Eugeniusz Romer, sławny kartograf, przyjaciel i współpracownik Emila Żychiewicza, ojca Antoniego. Nad gliwickimi grobami jego żony i syna chłonęłam opowieści o lwowskich czasach rodzinnych.

Dalsze okolice to Rabka, na której cmentarzach pochowana jest Maria Wierzycka, z domu Rościszewska, babka Antoniego, oraz Zdzisław Wierzycki, kuzyn Antoniego, który przez kilka lat razem z Antkiem się wychowywał.

Jeszcze kawałek dalej, na urokliwym cmentarzu w Soli-Kiczorze, pochowany jest sam Antoni Żychiewicz.

Tradycja rodzinnych opowieści zostanie podtrzymana. Rodzice opowiadają, dzieci słuchają. W kolejnych latach jeszcze nie raz będą miały okazję wędrować tymi ścieżkami, ale z własnych doświadczeń wiem, że za każdym razem wszystkie opowieści są równie ciekawe :)