czwartek, 29 stycznia 2015

Ave Patria!

Przepisując maszynopis "Ostoi", prawdziwej kopalni wiedzy o Babci Irenie oraz o organizacji konspiracji i walk powstańczych w 4 Rejonie Warszawy (Śródmieście Północ), trafiłam na wiersz Stanisława Dębowskiego ps. "Młot", działacza harcerskiego i uczestnika Powstania Warszawskiego:

Ave Patria!
Witaj Ojczyzno! Pozdrawiają ciebie, którzy polegną...
Polsko święta Ave!
I niech na naszym żołnierskim pogrzebie
nie będzie płaczu.
Niechaj się w sławę oblecze Ziemia.
I niech się kolebie nad mogiłami wieść,
że nasze krwawe żołnierskie groby ostatnie już będą.
Niech się staną Przeszłością - Legendą.

Którzy polegniem - przysięgamy oto,
że walczyć idziem o nasze ojczyste chaty i pola - o zbóż naszych złoto.
I przysięgamy: serca nasze czyste,
a duchów naszych płomienna tęsknota
nie zemstą będzie.
Tak nam Panie dopomóż...
Polsko! Stajemy w potrzebie i na śmierć idąc pozdrawiamy Ciebie.

Ave!
Którzy polegniem, wiemy, że nie wolno tęsknić do śmierci.
My kochamy życie i w ordynku idąc przez Twoją rodną, rodzimą glebę,
patrzymy w zachwycie na każdy kłos, na każdą lilię polną,
a w łonie Twoim wielkich godzin bicie słysząc,
kolano dziś przed Tobą zegniem:
kochamy Ciebie my, którzy polegniem.

Panie, gdy każesz siłom swym groby dla nas wykopać
i gdy nas rozdziejesz ze zbroi ciała -
owej wielkiej doby zwól naszym duszom w Polsce żyć...
Bólem naszym nie ciesz się Panie,
karki dziś przed Tobą zegniem.
Daj być Polską!
Nam, którzy polegniem. 

 

Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza